تفاوت مزاج‌شناسی سنتی و اسلامی

مزاج شناسی سنتی و اسلامی تفاوتهایی با هم دارند که اندک هم نیستند ومهم ترین آنها به صورت زیر است:

1. در مزاج شناسی سنتی ارکان اصلی

 هستی شامل آتش، هوا، آب و خاک بوده و به تبع آن طبایع و مزاجها عبارتند از صفراء، دم، بلغم و سوداء در حالی که در طب اسلامی ارکان اصلی عالم شامل نور، آتش، باد و آب هست و خاک به عنوان رکن ثانوی محصول ترکیب آب و باد است و به این ترتیب طبایع اصلی از منظر اسلام شامل دم، صفراء، ریح و بلغم می باشد و سوداء نیز طبع و مزاجی ثانوی است.

مواردی که در طب سنتی عمدتا دارای طبع سودا تلقی می شود اما در طب اسلامی با طبع متعادل نام برده شده همچون بادمجان، کاسنی و سرکه همان طبع ریح هستند.

2. جایگاه و ترتیب ارکان و به تبع آن طبایع در سنت و اسلام نیز تفاوت اساسی دارند. از منظر اسلام بالاترین جایگاه مربوط به طبع دم و پست ترین جایگه مربوط به طبع بلغم است و صفرا و ریح در این بین جای می گیرند اما در سنت برترین طبع صفرا و پست ترین سوداست.

دو مورد ذکر شده که به صورت کاملا اجمالی بیان شد به خوبی تفاوت مزاج شناسی سنتی و اسلامی را آشکار می کند گرچه بی شک فهم دقیق این تفاوت ها نیازمند تفصیل است اما همین اجمال نیز عمق و گستره تفاوت را روشن می سازد.

  • ۹۷/۰۶/۰۶
  • علی باقری
تفاوت مزاج‌شناسی سنتی و اسلامی

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

اسکرول